Een blik in het verleden…

tumblr_kq3jumi3Wg1qzilm4o1_500_large

Weet je nog de tijd dat je klein was en je een hele dag kon spelen zonder je zorgen te maken over allerlei ‘grote mensen zaken’ zoals ze het toen noemde. Op momenten dat ik stress heb of het even allemaal niet zie zitten, mis ik die tijd wel. 

Ik was als een kind een echt meisje. Ik speelde met poppen maakte kettingen en armbandjes in alle kleuren van de regenboog. Ik knutselde veel en speelde veel buiten. Vanaf dat ik naar school mocht vond ik het allemaal nog meer geweldig. Ik vond het super leuk om te leren lezen en schrijven. Vriendschap was nog niet zo ingewikkeld en je kon gewoon zijn wie je echt bent.

Vooral dat laatste is wel even slikken voor mij. Sinds ik op de middelbare school zit verberg ik een deel van mijzelf. Mensen zeggen altijd: ‘Je mag zijn wie je bent’, maar ik geloof het niet en kan het niet. Daarom hou ik mij op school erg ingesloten en zal ik er absoluut alles aan doen om nooit in de belangstelling te staan. Ik vind dat best jammer, ook voor mijzelf ja. Ik zou zo graag tonen wie ik echt ben, maar elke keer als ik een poging doe, heb ik het idee dat ik afgekeurd word.

Natuurlijk zijn er ook andere plaatsen waar ik me wel helemaal thuis voel en mijzelf kan zijn. Bij mijn beste vriend, op kamp, in de muziekschool, … Dat zijn ‘plaatsen’ waar ik graag kom en waarvan ik weet dat ik er welkom ben zoals ik ben.

Ik zou het gewoon geweldig vinden moest ik nu terug die kleine Lore kunnen zijn die gezellig aan het spelen is en alleen maar denkt aan poppen en in haar fantasie de mooiste verhalen bedenkt…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s